Γιατί δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε τον Τραμπ

Γιάννης Δαμέλλος

Η απάντηση είναι εύκολη. Γιατί είναι επιχειρηματίας, διατηρεί καλύτερες και πιο στενές σχέσεις με άλλους επιχειρηματίες παγκοσμίως παρά με πολιτικούς, έχει μια αδυναμία προς δικτάτορες, απεχθάνεται οτιδήποτε σοσιαλιστικό και ήδη έχει απολύσει πολλούς φουκαράδες μέσα στην κυβέρνησή του που προσπάθησαν να του υποδείξουν τί να κάνει στην εξωτερική πολιτική. Με τις αμερικανικές εκλογές να πλησιάζουν και τον ίδιο να βρίσκεται σε αρκετά δύσκολη θέση λόγω της σχέσης του με τη Ρωσία, αν όντως κάποιος θέλει να τα έχει καλά με τον Τραμπ πρέπει να του δώσει σοβαρά κίνητρα για να κερδίσει την εύνοιά του κι αυτά θα πρέπει να αφορούν στην προσπάθεια επανεκλογής του ή στο προσωπικό του κέρδος. Οπότε, αν μια ξένη κυβέρνηση, φερ' ειπείν έχει προβλήματα με κάποιο γείτονά της αλλά δεν έχει στοιχεία που να ενοχοποιούν τους πολιτικούς αντιπάλους του πλανητάρχη, ή δεν αποφέρει κέρδος στις επιχειρήσεις του ή δυσκολεύει την προσπάθειά του να επανεκλεγεί, ουσιαστικά δεν έχει leverage με τον Αμερικανό Πρόεδρο. Οι Ρώσοι και έχουν στοιχεία που ενοχοποιούν τους Μπάιντεν, και διευκολύνουν τις μπίζνες του Προέδρου, και στέκονται ανάμεσα σε εκείνον και την Κίνα, αλλά πολύ πιο σημαντικό, με την παρουσία τους και μόνο, δημιουργούν κέρδος για επιχειρήσεις που χρηματοδοτούν την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ, όπως τις πετρελαικές και την βιομηχανία όπλων. Κι ένας επιχειρηματίας δεν κατουράει εκεί που πίνει νερό...

Ο Τραμπ βλέπει την πολιτική ως μια πρόκληση που πρέπει να κατακτήσει. Το ίδιο και ο Πούτιν. Ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για ανθρώπινες ζωές, κοινωνικά κινήματα, το περιβάλλον, την καταπίεση των γυναικών ή των ομοφυλοφίλων ή το λίκνο της Δημοκρατίας. Χεσμένο το έχει. Το ίδιο και ο Πούτιν, Όπως κάθε επιχειρηματίας, ο Τραμπ βάζει πάνω από όλα το κέρδος. Αν καταλάβει ότι πάει να υποπέσει σε κάποιο λάθος που θα του στερήσει την κυριαρχία στην πολιτική και συνεπώς την υπεραξία από την εκμετάλλευσή της θα την κάνει με χαλαρά πηδηματάκια. 

Είναι γεγονός ότι ο Τραμπ δεν γούσταρε ποτέ να έχει Αμερικανούς φαντάρους στη Συρία. Ήξερε ότι μια κακιά να συμβεί θα έπρεπε να φορτωθεί το πολιτικό κόστος του θανάτου Αμερικανών στρατιωτών. Τα παραδείγματα άλλων Προέδρων που πληρώσανε τη νύφη είναι πολλά κι ο Τραμπ ήταν εκεί και τα είδε. Ο Κάρτερ έπεσε μετά το φιάσκο με τους διπλωμάτες στην Τεχεράνη και ο Ρήγκαν αναγκάστηκε να φύγει από το Λίβανο όταν ανατινάχτηκε η βάση των πεζοναυτών στη Βηρυτό. Με τις εκλογές να πλησιάζουν, το τελευταίο που ήθελε ο Τραμπ ήταν φέρετρα με φαντάρους, την ώρα που είχε ήδη υποσχεθεί να τους αποσύρει. Όσον αφορά στο αν γνωρίζει τις σχέσεις του Ερντογάν με την ISIS, να είστε σίγουροι. Αν αυτό τον ενοχλούσε ιδεολογικά, θα το είχε ήδη δείξει...

Ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται ο Τραμπ την πραγματικότητα βολεύει τη σχέση που έχει με τη Ρωσία. μια καθαρά επιχειρηματική σχέση στην οποία, εκτός από συγγενείς, δικηγόρους και ενίοτε πράκτορες και whistleblowers, εμπλέκονται καταρχάς οι συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή οι αμερικανικές και ρωσικές πετρελαικές, που υποφέρουν από τη χαμηλή τιμή του πετρελαίου, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να μοιράσουν την πίτα από τη μεταφορά του πετρελαίου μέσω αγωγών στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Έχουν ανέβει κι έχουν πέσει κυβερνήσεις την τελευταία 15ετία λόγω και μόνο αυτού του συνεχιζόμενου πολέμου που τώρα λόγω της σχέσης Τραμπ και Πούτιν, έχει μπει σε μια νέα φάση.

Αλλιώς δεν εξηγείται πώς την περασμένη Παρασκευή το αφεντικό της Exxon Mobil που έχει ποντάρει παράδες στην επανεκλογή του Τραμπ συναντήθηκε με τους Ρώσους στη Μόσχα και μόλις τελείωσε το ραντεβού, και συμφωνήσανε, ο Τραμπ άδειασε τους Κούρδους κι άφησε τον Ερντογάν που είχε λυσσάξει να επιτεθεί για να ενισχύσει την εικόνα του μέσα στην χώρα του να ξεκινήσει μια ακόμη γενοκτονία. 

Μέσα σε μια ημέρα, άλλαξαν οι γεοπολιτικοί σχηματισμοί στη Μέση Ανατολή και την επομένη ο Πούτιν βρισκόταν στο Ριαντ και στα Αραβικά Εμιράτα και πούλαγε νταβατζηλίκι πολυτελείας κλείνοντας 20 εμπορικές συμφωνίες με τους Σείχηδες μόνο στη Σαουδική Αραβία. Δεν ξέρω πώς ακριβώς εσείς αντιμετωπίζετε τις συνέπειες της γενοκτονίας ενός λαού, αλλά οι επιχειρηματίες τύπου Τραμπ ή Πούτιν κοιτάζουν το μέλλον τους, ενδεχομένως και την υποβόσκουσα φασιστική ιδεολογία τους και αφήνουν τους συναισθηματισμούς για τους φιλελεύθερους τηλεθεατές και τα μιλένιαλς.

Για να δούμε λοιπόν από όλη αυτή την περιπέτεια ποιοι κερδίζουν... και ποιοι χάνουν

• Κερδίζει ο Τραμπ, που θα το παίξει προστάτης της ζωής των Αμερικανών στρατιωτών εκεί που τον νοιάζει, στις ΗΠΑ, ενώ ο ίδιος θα καρπώνεται τα κέρδη από τις μπίζνες που κάνει με τους λοιπούς δικτάτορες και θα αυξάνει το πουγγί της προεκλογικής του εκστρατείας ώστε να ξαναεκλεγεί.
• Οι πετρελαικές που έχουν στήσει τη δουλειά εξαρχής, και βάζουν επιχειρηματίες πολιτικούς σαν τον Τραμπ να κάνουν τη βρωμοδουλειά τους χρηματοδοτώντας τις πολιτικές καμπάνιες τους, 
• Ο Πούτιν που βρίσκεται σε μια δικιά του λίγκα και διαθέτει μια απέραντη βιβλιοθήκη με ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον όλων και ο μεγάλος καημός του είναι η ενεργειακή υποταγή της Ευρώπης. Ο ρώσος Πρόεδρος έχει ήδη συνομιλήσει ακόμα και με τους Ισραηλινούς και αυτό που προσπαθεί να πουλήσει είναι σταθερότητα, ακριβώς όπως κι ο νταβατζής στην κακόφημη γειτονιά του.
• Τέλος, είναι και κάποιοι πρίγκιπες στην Αραβική Χερσόνησο που πληρώνουν πλουσιοπάροχα την διατήρηση του status quo στην περιοχή στήνοντας πολέμους για να ανεβάσουν την τιμή του πετρελαίου τους. 

Χαμένοι από χέρι είναι όλοι οι Ευρωπαίοι, όπως πάντα, ακόμα κι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο Ερντογάν κάνει καλό στην Ευρώπη γιατί σπρώχνει τους Κούρδους προς τα νότια κι όχι προς τα δυτικά (βλέπε Όρμπαν). Με τη Λίγκα των Δικτατόρων σε παραγωγική εγρήγορση όλοι αυτοί οι αιθεροβάμονες φιλελεύθεροι κινδυνεύουν να βρεθούν υπό την κηδεμονία της Μόσχας μέσα σε λίγα χρόνια. Κι αν δεν είναι η Μόσχα, θα είναι η Κίνα. Που εξαγοράζει την εξάπλωσή της προς τα δυτικά, λιμάνι-λιμάνι. 

Επίσης χαμένοι θα είναι όλοι οι λαοί της Μέσης Ανατολής ανεξαρτήτως θρησκείας, γιατί η Δύση ιστορικά κι η Ρωσία πλέον, σε συνέργεια με τις πετρελαικές, τους έχουν βάλει να σκοτώνονται μεταξύ τους για θρησκευτικούς λόγους.

Τώρα όσον αφορά στις μελλοντικές κινήσεις του Τραμπ, βάσει αυτών που έχει ήδη κάνει, είναι πολύ πιθανό να τραβήξει τους εναπομείναντες 14,500 Αμερικανούς φαντάρους από το Αφγανιστάν. Αυτό θα αφήσει όλη εκείνη την περιοχή σε πανικό. Πιο πολύς πανικός, πιο πολλές αγορές όπλων, πιο πολύς πόλεμος, πιο πολύ πετρέλαιο, πιο πολύ κέρδος. Μάλλον θα απειλήσει επίσης, να βγάλει τις ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, ουσιαστικά για να εκβιάσει την Ευρώπη να του πληρώσει την αστυνόμευση της ηγεμονίας εκεί που θα θέλει να επέμβει. Μπορεί ακόμα και να τραβήξει τα στρατεύματα κι από τη Νότια Κορέα,  ειδικά αν μπορέσει να πιέσει τον Βορειοκορεάτη νάνο να παγώσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Οι Σαουδάραβες, από την άλλη, θα περάσουν καλά, γιατί "πληρώνουν μετρητά" όπως έχει πει για αυτούς ο Τραμπ. Κι οι Ρώσοι το ίδιο, όχι γιατί πληρώνουν μετρητά, αλλά γιατί είναι καλύτεροι διαχειριστές γεωπολιτικών κρίσεων, όπως έχει αποδειχθεί και δεν έχουν δημοκρατικές ευαισθησίες σχετικά με τις συμμαχίες τους.