Γιάννης Δαμέλλος
Πηγή: The Guardian
Ας ξεκινήσουμε όμως πρώτα με τα άσχημα νέα... Γράφει λοιπόν στην έκθεση: "Αν αυξανόταν, σταδιακά μέχρι το 2025 ο βασικός μισθός στα 15 δολάρια, 1.3 εκατομμύρια εργαζόμενοι στις ΗΠΑ θα έχαναν τη δουλειά τους."
Εντούτοις, την περασμένη εβδομάδα στις ΗΠΑ, άλλοι 900,000 εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους επιπλέον των εκατομμυρίων που είναι άνεργοι. Όλοι πήγαν Ταμείο Ανεργίας κι ο μισθός είναι ακόμα στα 7,25.
Η ίδια μελέτη προέβλεψε όμως ότι το μέτρο θα επηρεάσει 27 εκατομμύρια εργαζομένους που μέχρι σήμερα δούλευαν για τα μισά ή λιγότερα.
Κι εδώ είναι η τρέλα. Το αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο επικρότησε την αύξηση, γιατί καταλαβαίνει ότι έτσι θα μπουν λεφτά στις τσέπες των φτωχών εργαζομένων που μέχρι σήμερα κατανάλωναν μόνο είδη πρώτης ανάγκης. Οι ιδιοφυίες του Ρεπουμπλικανικού κόμματος όμως και τα τρολς των νεοφιλελεύθερων είναι κατηγορηματικά αντίθετοι. Όχι, λένε, θα πάνε να φάνε τις αυξήσεις στα Χρηματιστήρια... η αγορά, λένε δεν θα δει τίποτα. Δηλαδή, αυτοί μας λένε ότι όλοι αυτοί οι Αμερικάνοι που μέχρι σήμερα δουλεύαν για μισθούς πείνας, ζούσαν σε εστίες ή στο νοίκι, δεν θα προσπαθήσουν να βρουν ένα καλύτερο διαμέρισμα ή να αποπληρώσουν τα προσωπικά χρέη τους στο μπακάλη ή τον παιδικό σταθμό, αλλά θα ζούνε στην τρύπα και θα κάνουν αρπαχτές από το Χρηματιστήριο. Το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ίδια έκθεση, αν αύριο δίνονταν τα 15, ο αριθμός των φτωχών Αμερικανών θα μειωνόταν κατά 1,3 εκατομμύρια, δεν κάνει το αυτί τους να ιδρώσει.
Ποιος είναι όμως ο φτωχός Αμερικάνος εργαζόμενος; Για να δούμε ένα παράδειγμα.
Ο Γκάρντιαν συνεντευξίασε πρόσφατα μια 50χρονη γυναίκα που δουλεύει εδώ και μια δεκαετία στα ΜακΝτόναλντς και σήμερα κάνει 10 δολάρια την ώρα. H Rita Blalock, μια μαγείρισσα της φίρμας στο Raleigh, της North Carolina, απασχολείται κατά μέσο όρο από 20 μέχρι 30 ώρες την εβδομάδα, γιατί είναι ακριβή σε σχέση με κάποιον νεοπροσληφθέντα και δεν διαθέτει πάνω από 200 δολάρια το μήνα για νοίκι γιατί δεν βγαίνει. Νοικιάζει ένα δωμάτιο σε μια εστία και η αύξηση, όπως δήλωσε, θα της έδινε το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, γεγονός που την ώθησε να κατεβαίνει εδώ και ένα χρόνο σε μονοήμερες απεργίες που είχαν αίτημα την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 15 δολάρια. Αυτό που τη σώνει είναι πως τρώει τζάμπα στη δουλειά και αυτό που τη φοβίζει είναι πως αν περάσουν οι πρώτες 100 μέρες διακυβέρνησης του Μπάιντεν και δεν γίνει κάτι για τα 15, όλος ο αγώνας που έδωσε θα πάει χαμένος. Δεν έχει μετοχές σε bitcoin, στην Τέσλα ούτε στη Microsoft. Ζει μέρα με τη μέρα. Είκοσι επτά εκατομμύρια Αμερικάνοι ζούνε σαν κι αυτή. Δεν κατεβαίνουν όλοι σε απεργίες, δεν έχουν όλοι συνδικάτα, απλά έχουν κοινά όνειρα για ένα καλύτερο αύριο.

No comments:
Post a Comment