Οι πρώτες ενέργειες του νέου Αμερικανού Προέδρου Τζο Μπάιντεν αφήνουν πολλά περιθώρια για αισιοδοξία στην αμερικανική Αριστερά, αφού γίνεται μια προσπάθεια να αντιστραφεί γρήγορα η πορεία που χάραξε ο Ντόναλντ Τραμπ στο μεταναστευτικό και το περιβάλλον, ενώ μεγάλα κονδύλια προωθούνται στην αντιμετώπιση της πανδημίας, την αρωγή των ασθενέστερων τάξεων και την απάλειψη μέρους των φοιτητικών δάνειων. Ταυτόχρονα όμως, δεν απουσιάζει η καχυποψία ότι το Σύστημα του νεοφιλελευθερισμού και του μιλιταρισμού που επώασε το αυγό του φιδιού την τελευταία 25ετία δεν θα αφήσει τον κοιμισμένο Τζο που το υπηρέτησε τυφλά, να πάρει εκείνες τις αποφάσεις που θα αποτρέψουν την επιστροφή ενός νέου Τραμπ σε 4 χρόνια. Όταν ο καθηγητής φιλοσοφίας του Χάρβαρντ Κορνέλ Γουέστ σε συνέντευξη που έδωσε στο αριστερό δίκτυο DemocracyNow.org. ρωτήθηκε για την πιθανότητα ο Μπάιντεν να μετατραπεί από την μια μέρα στην άλλη σε Ρούζβελτ, δήλωσε πως το ελπίζει αλλά κρατά μικρό καλάθι. Γιατί όπως είπε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, μπορεί να γεννήθηκε νύχτα αλλά όχι και χθες βράδυ...
NERMEEN SHAIKH: Δόκτορα Γουέστ, τί νιώσατε την ημέρα της ορκωμοσίας του νέου Προέδρου και τι εντύπωση έχετε για τη νέα κυβέρνηση;
CORNEL WEST: Μόλις σκεφτόμουν ένα βασικό μοτίβο της Αμερικανικής ιστορίας, όπου 200,000 μαύροι στρατιώτες κλήθηκαν να πολεμήσουν με τα χρώματα της Ένωσης για να εξαλείψουν τη δουλεία, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό και μετά κλήθηκαν να πολεμήσουν τον Χίτλερ και δεν ήταν αρκετό και τη δεκαετία του 60 προσπάθησαν να σπάσουν το συστημικό απαρτχάιντ των λευκών, αλλά και πάλι δεν ήταν αρκετό και τώρα φτάσαμε στην άκρη του νεοφασιστικού γκρεμού με τον γκάγκστερ τον Τραμπ... και αναρωτιέσαι, στο τέλος της γραφής δεν είναι πάλι οι μαύροι που ξανασταυρώνονται, ειδικά οι φτωχοί μαύροι, η εργατιά τους;
Κι αυτό δημιουργεί μια απογοήτευση, και την αίσθηση ότι υπάρχει μια σαπίλα μέσα στο Σύστημα. Κι η σαπίλα αυτή είναι η επιχειρηματική απληστία και ο μιλιταρισμός του Πενταγώνου. Και επειδή τελικά δεν έχει σημασία με πόσους ανθρώπους διαφορετικού χρώματος θα ραντίσεις μια κυβέρνηση, αν δεν δύνανται να αλλάξουν τη ρότα της αυτοκρατορίας, η βαθιά απογοήτευση παραμένει.
Εντούτοις, είναι μια νέα μέρα. Και είμαι πολύ ευχαριστημένος που σταματήσαμε την νεοφασιστική απειλή, τα ψέματα και το μίσος. Όμως είμαι και καχύποπτος ότι ο νεοφιλελευθερισμός με τα δικά του ψέματα και την απληστία του θα εκμεταλλευτεί την περίσταση. Γι αυτό για μένα είναι πιο σημαντικό τί θα γίνει τώρα με τους αδύναμους κρίκους της κοινωνίας και την εργατική τάξη.
Είναι και κάτι άλλο. Όταν κοιτάζεις τον Μπάιντεν, γνωρίζεις ότι έχει συνδέσει τη καριέρα του με τρία εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, την εισβολή και κατοχή του Ιράκ, τη μαζική φυλάκιση αφροαμερικανών και λατίνων αδελφών και την διάσωση της Γουόλ Στριτ. Για να μην μιλήσω για την παράνομη ισραηλινή κατοχή της δυτικής Όχθης. Για όλα αυτά ο παλιός Μπάιντεν περηφανευόταν στους πολιτικούς λόγους του. Γι αυτό θα δούμε αν θα υπάρξει ένας νέος Μπάιντεν στο μέλλον. Εγώ θα του δώσω χρόνο γιατί είμαι αισιόδοξο άτομο. Αλλά δεν είμαι αφελής. Μπορεί να γεννήθηκα νύχτα, αλλά δεν γεννήθηκα χθες βράδυ. Ίδωμεν.
NERMEEN SHAIKH: Δόκτορα West, θα ήθελα κατόπιν να σας ρωτήσω για κάποια σχόλια που κάνατε σε μία πρόσφατη συνέντευξη, όπου είπατε ότι δεν υπάρχει Δημοκρατία πια στην Αμερική επειδή έχουν επικρατήσει διάφορες μορφές μηδενισμού. Και αναφέρατε το γεγονός ότι ανάμεσα στα 74 εκατομμύρια που ψήφισαν τον Τραμπ, ενώ η μικρή πλειοψηφία τους ήταν λευκοί άνδρες και γυναίκες, την ίδια ώρα τον ψήφισε το ένα τρίτο των Ασιατών, το ένα τρίτο των Εβραίων, περισσότερο από ένας στους τρείς Λατίνους ακόμη και ένας στους πέντε αφροαμερικανούς. Μπορείτε να μιλήσετε λίγο γι αυτό; Είναι 74 εκατομμύρια. Τι θα συμβεί σε αυτούς; Πώς θα πρέπει να τους προσεγγίσει η νέα κυβέρνηση;
CORNEL WEST: Όταν έχεις μόνο δύο κόμματα στο πολιτικό φάσμα και τα δύο είναι προσκολλημένα στην απληστία και στον μιλιταρισμό, κάποια στιγμή έρχεται η απόγνωση, αλλά το σύστημα είναι στεγανό κι ο κόσμος αναγκάζεται να διαλέξει. Όταν εμφανίστηκε ο νεοφιλελευθερισμός και όλοι οι υπέρμαχοι της Παγκοσμιοποίησης δεν τολμούσαν ούτε καν να ψιθυρίσουν μια λέξη για τις κοινωνικές ανισότητες που θα δημιουργούσε, οι Αμερικανοί είπαν ας δοκιμάσουμε τους Δημοκρατικούς, όμως η βόμβα έσκασε στα χέρια τους και τελικά, το 1% την κοπάνησε με όλο τον πλούτο στα δικά του. Είπαν λοιπόν οι Αμερικάνοι. Ας δοκιμάσουμε την τύχη μας με τους λαϊκιστές. Κάποιοι από αυτούς πήγαν με τον Μπέρνι, μαζί κι εγώ στην αριστερή πτέρυγα, αλλά οι νεοφιλελεύθεροι μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα μας συνέτριψαν, άδικα μεν, όμως αυτό ουσιαστικά άνοιξε την πόρτα στο δεξιό λαικισμό. Μετά εμφανίσθηκε ο μελανοχίτωνας σαλπιγκτής Τραμπ και τους συνέτριψε όλους.
Μέσα σε αυτό το χάος η φωνή των εργαζομένων δεν ακούγεται πια. Το 72% των Αμερικανών υποστηρίζει το πρόγραμμα του Μπέρνι, το Medicare for All. Μας λένε ότι ο Μπάιντεν είναι η προσωποποίηση της συμπόνοιας και του ανθρωπισμού και ο ίδιος λέει ότι θα ασκήσει βέτο στο Medicare for All, εν μέσω πανδημίας. Πού ακριβώς βλέπουν τη συμπόνια του Μπάιντεν, δεν γνωρίζω...
Όσο λοιπόν έχεις ένα Σύστημα που θα επιτρέπει να επικρατεί είτε η σαπίλα του Νεοφιλελευθερισμού είτε εκείνη του Νεοφασισμού, είσαι καταδικασμένος. Είτε θα αλλάξουμε ριζοσπαστικά τη ρότα μας προς τα Αριστερά ή θα ξαναβρεθούμε εκεί που ήμασταν 4 χρόνια πριν, γιατί οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές του παλιού Μπάιντεν δεν λειτουργούν. Αλλά δίνω μια ευκαιρία στον Νέο Μπάιντεν. Μπορεί να είναι και ο Ρούζβελτ. Θα δείξει. Η Ιστορία είναι απρόβλεπτη.
AMY GOODMAN: Μπορεί ο Τραμπ να μην πήγε στην τελετή ορκωμοσίας, αλλά οι τρείς προηγούμενοι Πρόεδροι, ο Κλίντον, ο Μπους και ο Ομπάμα έστειλαν τις βιντεογραφημένες ευχές τους στο νέο Πρόεδρο Μπάιντεν για επιστροφή στην ομαλότητα με δικομματική συνεργασία. Όμως, όταν κοιτάς τους 3 πολιτικούς και το τι έπραξαν όλα αυτά τα χρόνια, τον Μπους που σκότωνε παιδάκια στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, τον Κλίντον με την διάλυση του κράτους Προνοίας και τον Ομπάμα που είχε τον τίτλο του μεγαλύτερου διώκτη των μεταναστών πριν από τον Τραμπ και μετά βλέπεις τον Μπάιντεν να υπογράφει όλα αυτά τα Προεδρικά διατάγματα την πρώτη ημέρα εργασίας αναρωτιέσαι μήπως θα σπάσει το ρόδι και έρθει μια διαφορετική μέρα...
CORNEL WEST: Όταν εγώ βλέπω αυτούς τους 3 αδελφούς και γνωρίζω ότι έχουν συνδέσει το όνομά τους με κατοχές ξένων χωρών, με επιθέσεις κατά αθώων, είτε έγιναν σε αμερικανικό ή σε ξένο χώμα, με τη διάσωση της Wall Street και τη θυματοποίηση των πολιτών που δήθεν υπηρετούν, συνειδητοποιώ κάτι πολύ απλό. Οποιοσδήποτε είναι επικεφαλής μιας αυτοκρατορίας, άσχετα με το χρώμα του δέρματός του ή το κόμμα που ψηφίζει, συνδέεται άμεσα με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Και δεν μπορώ να το χωνέψω. Γιατί ο Μπιλ Κλίντον όντως τράβηξε το χαλάκι κάτω από τα πόδια των αστέγων και εξαφάνισε όλες τις παροχές που τους έδινε η Πολιτεία, ενώ ο Ομπάμα εισέβαλε σε ξένες χώρες, βομβάρδισε ξένες χώρες αλλά διέσωσε το Χρηματιστήριο και για αυτό μπορεί τώρα να περπατάει στο δρόμο σαν να είναι κάποιος διάσημος προοδευτικός διανοητής; Σας παρακαλώ πολύ. Σταματήστε το κρακ. Και πείτε την αλήθεια. Η αλήθεια είναι πιο σημαντική από όλους μας.
No comments:
Post a Comment