Η αμερικάνικη Αριστερά ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη

Γιάννης Δαμέλλος

Πολλοί αναλυτές αναφέρουν στις ΗΠΑ σήμερα ότι μετά τα γεγονότα του Καπιτωλίου, το δίλημμα που αντιμετωπίζει η Αριστερά στην Αμερική είναι μεγάλο. 

Από τη μία κανείς Αριστερός δεν μπορεί να αγνοήσει ή να υποτιμήσει την βίαια εισβολή στο Καπιτώλιο, την επίθεση ενάντια στην επικύρωση του εκλογικού αποτελέσματος από οπλισμένους συνωμοσιολόγους και αποσχιστές, τα αριθμητικά νούμερά των υποστηρικτών τους μέσα στην αμερικάνικη δεξιά, τη σχέση τους με την NRA, τις ρατσιστικές τους ιδέες και τις ιστορίες που έχουν κατασκευάσει μέσα στο άρρωστο μυαλό τους για να αντικαταστήσουν την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο Αμερικάνος εργαζόμενος. 

Όπως και κανείς Αμερικάνος Αριστερός, που γνωρίζει τι έγινε στην Ελλάδα, τη Χιλή, την Κούβα ή το Ιράν από τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας του δεν έχει μία αμφιβολία στο μυαλό του για το πόσο ερασιτεχνικά επιχείρησαν οι καραγκιόζηδες αυτοί να επιτύχουν το σκοπό τους. 

Που σε κάνει να σκέφτεσαι. Μήπως αυτό που συνέβη τελικά στην Washington, DC, την περασμένη εβδομάδα δεν ήταν παρά ένας βίαιος σπασμός ανίκανης οργής από έναν ετερόκλιτο όχλο υποκινούμενο από ένα Πρόεδρο που έπαιζε το τελευταίο του χαρτί, έναν απατεώνα που ούτε καν τους γούσταρε και που τους πούλησε στο τέλος, όταν απέτυχαν να κάνουν τη δουλειά του; Όπως έκανε και στο δικηγόρο του άλλωστε, με τον οποίο έχει μοιρασθεί όλες τις μαλαγανιές που έχουν κάνει;

Και το χειρότερο. Μήπως τελικά οι ανίκανοι φασίστες σέρβιραν στην πολιτική εξουσία ένα ακόμα άλλοθι για να ενισχυθούν η αστυνομοκρατία και η καταστολή εις βάρος των κοινωνικών διεκδικήσεων και ατομικών δικαιωμάτων και μήπως η Αριστερά θα κληθεί, σαν πυροσβέστης τώρα να σώσει την προσχηματική Δημοκρατία που σιχαίνεται για να καταλήξει αύριο τυλιγμένη σε μια κόλλα χαρτί που εκείνη υπέγραψε;